Jak poszukiwać przodków- poradnik powstały w ramach projektu „Wirtualne Dziedzictwo Gminy Łomazy – Cyfrowa Izba Tradycji”https://youtu.be/P4wjnk03UkU?is=o503TNOy7OXtOwjI
Autor: Łukasz Węda
Kategorie
Zmarł Józef Szenejko
W dniu dzisiejszym wieku 67 lat odszedł z Naszej społeczności Pan Józef Szenejko syn Tadeusza.
Angażował się społecznie odkąd pamiętam. Piastował funkcję Sołtysa Sołectwa Studzianka w latach 2007-2011. Wspominam zmagania sportowe w 2008 roku w których brał udział. Dowodził nami także podczas zmagań Sołectw w 2010 roku.
Przez kilka kadencji był członkiem Rady Sołeckiej miejscowości Studzianka. Jak powtarzał „wraz z małżonką” 14 lat śpiewał w miejscowym zespole ” Studzianczanie”.
Śp. Pan Józef Szenejko uczestniczył w założeniu Stowarzyszenia Rozwoju Miejscowości Studzianka w 2007 roku będąc w Komitecie Założycielskim.
Wspierał działania mieszkańców, pomagał użyczając sprzętu, czasu, środków i umiejętności. Mówił też to co myślał i niejednokrotnie potrafił to dosadnie stwierdzić. Takim go zapamiętajmy. Niech spoczywa w spokoju będąc w pamięci oraz modlitwie. Będzie nam go brakowało…
” Gdy człowiek umiera na ziemi nie pozostaje nic oprócz dobra które czynił innym”.
Łukasz Węda
Kategorie
Wykład o dziedzictwie
Dzisiaj mija 175-ta rocznica śmierci jednego z najwybitniejszych tatarskich żołnierzy jacy zostali pochowani na cmentarzu tatarskim w Studziance.
11 stycznia 1851 roku wg metryki zgonu odszedł Samuel Murza Januszewski oficer gwardii przybocznej samego cesarza Napoleona a potem w 3 pułku ułanów stacjonującym w mieście Łomazy oraz brał udział w powstaniu listopadowym.
Zapis inskrypcji nagrobnej brzmi: „Samuel Januszewski maior przybocznej gwardyi Napoleona cesarza francuskiego orderu Legii Honorowej skończywszy życie zaszczytne 13 stycz 1851R.”
Zastanawiające jest, że nie można potwierdzić otrzymania przez Samuela Januszewskiego od Napoleona Legii Honorowej. Być może chodzi tu o Order Virtuti Militarii.
Samuel Murza Januszewski zasłużył się podczas powstania listopadowego o czym świadczy otrzymanie jednego z ważniejszych w tamtym czasie odznaczeń wojskowych. Był to złoty Order Virtuti Militari. Źródła podają, że dostąpił tego zaszczytu 8 czerwca 1831 roku.
Ożenił się z Marianną z Chaleckich ze Studzianki- z córką Albrechta Chaleckiego i Zofii z Bielaków mającą szesnaście lat. Ślub miał miejsce 6 stycznia 1825 roku Świadkami ceremonii zaślubin byli Abraham Azulewicz, Aleksander Butler chorąży zamieszkały w Studziance, sąsiad Jan Sobolewski i kuzyn Maciej Jabłoński.
Do dzisiaj w Studziance jest droga zwana Janoszówką przy której mieszkał major.
Z końcem 2025 roku oddajemy w ręce Czytelników 59-ty numer kwartalnika „Echo Studzianki” do pobrania tutaj
Bieżące wydanie poświęcamy w dużej mierze Szenejkom dawnej osadzie i jej mieszkańcom. Publikujemy materiały dotyczące ostatniego gospodarza folwarku Walentego Szenejko.
Prezentujemy wspomnienia Henryka Kożuchowskiego.
Zamieszczamy także obszerne zapiski z przeszłości jednego z przedstawicieli rodu Szenejków – Edwarda Szenejko, który wracał pamięcią do minionych lat spędzonych w Studziance.
W dziale Genealogia opisujemy pochodzenie rodziny Szenejków i ich męskich przodków.
Nie zabrakło także tematyki tatarskiej. Prezentujemy fragment artykułu jaki ukazał się w „Polityce” w 1998 roku opisujacy ostatnich tatarskich przedstawicieli w Studziance.
W tym numerze nie zabrakło relacji z minionych wydarzeń jakie miały miejsce w ostatnim kwartale w Studziance, starej fotografii oraz sukcesów naszych mieszkańców.
Niestety żegnamy też tych którzy odeszli w tym najstarszego mieszkańca Śp. Edmunda Panasiuka.
Przypominamy okrągłe rocznice odejścia mieszkańców Studzianki.
Jest nas coraz mniej, gdyż tylko 400 mieszkańców w tym 203 mężczyzn i 197 kobiet według stanu na 15 grudnia 2025r.
Życzymy przyjemnej lektury.
Redakcja
Zakończyła się modernizacja (przebudowa) drogi wewnętrznej na działkach nr ewidencyjny 839 i 891 w Studziance tzw. Granica wzdłuż Ortela Królewskiego. Prace były podzielone na dwa lata. Wykonawcy dokonali robót pomiarowych i przygotowawczych jak karczowanie krzaków. Usunięto warstwę ziemi urodzajnej (humus). Profilowano i zagęszczano istniejące podłoże pod warstwy konstrukcyjne nawierzchni jezdni i zjazdów. Zadanie objęło wykonanie nawierzchni jezdni z kruszywa łamanego 0/31,5 mm stabilizowanego mechanicznie na jezdni oraz zjazdów z kruszywa łamanego, poboczy gruntowych umocnionych kruszywem łamanym. Dokonano formowania i profilowania poboczy i zjazdów gruntowych.
Prace zostały odebrane przez Gmina Łomazy 23 grudnia 2025r.
Prace zostały wykonane z środków budżetu Gminy Łomazy, funduszu sołeckiego z dofinasowaniem z środków celowych budżetu województwa lubelskiego którego dysponentem jest Samorząd Województwa Lubelskiego.
W 2024 roku odcinek prac do krzyża i drogi w kierunki Koszoł do drogi na Niedźwiedzicę realizowała firma Laskowski Sp. z o.o. z Białe Podlaskiej za kwotę 297 591,81 zł brutto.
W 2025 roku na odcinku od szosy powiatowej do wysokości drogi na Niedźwiedzicę prace wykonała firma Sylwia Mizerska BTM MULTI z Radzynia Podlaskiego za kwotę brutto: 245 645,76 zł brutto.
Długość okresu gwarancji jakości na wykonane robót budowlanych oraz dostarczone i wbudowane materiały wynosi 60 miesięcy.
Oprac. na podstawie danych z BIP Łomazy
Łukasz Węda
Kategorie
Sukces Adriana Niedźwiedzia
19 grudnia 2025 roku Nasz Wolontariusz Adrian Niedźwiedź zajął 2 miejsce w turnieju Steel Darta organizowanego przez All-in PUB & Kicker Club BLP w Białej Podlaskiej.
Gry toczyły się na 3 tarczach, a całe wydarzenie było praktycznie w pełni zautomatyzowane – od tabel grupowych, przez drabinkę pucharową, aż po wyświetlanie online wyników i meczów na żywo. To zdecydowanie podniosło poziom rozgrywek i komfort gry dla zawodników jak podaje Organizator na swoim fanpge na fb. Ponadto oprócz lokalnych graczy, przyjechali zawodników z Międzyrzeca Podlaskiego, Siedlec oraz ekipę z Ożarowa Mazowieckiego. Taki miks sprawił, że rywalizacja była jeszcze ciekawsza i bardziej nieprzewidywalna. Rywalizację wygrał Mikołaj Błaszko.
Adrian Niedźwiedź dartem interesuje się od ponad 4 lat a gra od 2023 roku. Jak wyjaśnia dart to inaczej lotki. Jest to gra zręcznościowa w którym celem jest trafianie niewielkimi lotkami w okrągłą tarczę zawieszoną na ścianie podzieloną na sektory punktowe. Zazwyczaj jest to format 501 double out.
Foto fanpage All-in PUB & Kicker Club BLP
Kategorie
Zmarł Edmund Panasiuk
W dniu wczorajszym tj. 15 grudnia 2025 roku odszedł z Naszej społeczności najstarszy mieszkaniec Studzianki – Pan Edmund Panasiuk. Miał 92 lata.
Edmund Panasiuk urodził się 17 marca 1933 roku w Studziance. Był jednym z pięciorga dzieci Jana (ur. 29.08.1904) i Heleny Szenejko (ur. 14.01.1912) córki Stanisława i Tekli z Rozwadowskich.
Jan Panasiuk zmarł 13 listopada 1962 roku w wieku 58 lat, a Helena 2 stycznia 1983 roku w wieku 71 lat.
Dziadkiem zmarłego był Eliasz Panasiuk – syn Jozafata i Heleny z Kuczyńskich ożeniony 20 października 1893 roku z Anastazją z Moczulskich córką Michała i Anastazji z Wysockich.
Eliasz zmarł 25 grudnia 1950 roku w wieku 81 lat, a Anastazja odeszła 20 czerwca 1936 roku mając lat 60.
Różaniec za duszę zmarłego odbędzie się w kaplicy Domu Pogrzebowego Hades przy ulicy Wisznickiej w Łomazach w czwartek 18 grudnia 2025 o godzinie 18:00.
Różaniec w intencji zmarłego zostanie odprawiony 18 grudnia 2025 roku o godz. 18:00 oraz w dniu pogrzebu 19 grudnia 2025 roku o godzinie 10:00 w kaplicy Domu Pogrzebowego „Hades” przy ulicy Wisznickiej w Łomazach po czym o godzinie 11:00 nastąpi wyprowadzenie do kościoła Św. Apostołów Piotra i Pawła w Łomazach, gdzie będzie sprawowana Msza Święta żałobna. Następnie ciało zostanie złożone na cmentarzu parafialnym w Łomazach.
Mamy to!!!!!! Zostaliśmy docenieni przez Fundację Mapa Pasji i Fundacja Calamita i wygraliśmy grant w programie programu „Questy – Wyprawy Odkrywców” na quest w Studziance. Zdobyliśmy ex aequo 1 miejsce w konkursie mając największą ilość punktów w ocenie wniosku razem ze Stowarzyszeniem z Krasnegostawu. Będziemy szukać tatarskiego skarbu na wiosnę 2026roku.
W ramach realizacji projektu powstanie m.in. aplikacja mobilna do tej gry terenowej. Otrzymamy w ramach wsparcia:
a. Przeprowadzenie warsztatów tworzenia questu przez wykwalifikowanego trenera;
b. Dostarczenie poczęstunku na warsztaty tworzenia questu;
c. Opracowanie końcowej wersji questu (tekst, projekt graficzny ulotki);
d. Dostarczenie materiałów potrzebnych do skarbu questu (skrzynka, pieczęć, logbook itp.)
e. Wdrożenie gotowego questu na stronę www.questy.org.pl i do aplikacji mobilnej „Questy – Wyprawy Odkrywców”
f. Wydruk questu w nakładzie 2000 egz.
g.Promocja questu w mediach społecznościowych programu „Questy – Wyprawy Odkrywców”.
Tworzenie questów to nie tylko praca nad tekstem czy zagadkami. To proces, który łączy ludzi, wzmacnia poczucie wspólnoty i pozwala spojrzeć na swoje miejsce z zupełnie innej perspektywy. Gry terenowe to szerokie spektrum możliwości wykorzystania questów – od ochrony i popularyzacji lokalnego dziedzictwa, przez promocję turystyki i zdrowego stylu życia, aż po angażowanie osób starszych, wspieranie edukacji międzypokoleniowej oraz wzmacnianie poczucia wspólnoty.
Konkurs realizowany jest w ramach projektu „Questy – narzędzie aktywizacji dla lokalnych organizacji”, sfinansowanego przez Narodowy Instytut Wolności – Centrum Rozwoju Społeczeństwa Obywatelskiego w ramach rządowego programu Fundusz Inicjatyw Obywatelskich NOWEFIO 2021–2030.
Kategorie
Zmarła Krystyna Remesz
8 grudnia 2025 roku w wieku 78 lat zmarła mieszkanka Studzianki Pani Krystyna Remesz. Była żoną Stefana Remesza. Jej teściowa Anna Bajrulewicz była jedną z ostatnich osób o korzeniach tatarskich w Studziance.
Pogrzeb odbył się 11 grudnia 2025 roku.
Zmarła spoczęła na cmentarzu parafialnym w Łomazach. Niech spoczywa w pokoju.
8 listopada 2025 roku w świetlicy w Studziance odbył się po raz 9.ty Przegląd Pieśni Patriotycznych i Biesiadnych zorganizowany przez grupę śpiewaczą Studzianczanie przy wsparciu Gminnego Ośrodka Kultury w Łomazach, Pana Andrzeja Wińskiego i Stowarzyszenia Rozwoju Miejscowości Studzianka w ramach zadania zleconego przez Gminę Łomazy.
Cmentarz tatarski w Studziance chętnie odwiedzany w okresie Wszystkich Świętych słucha tutaj
Kategorie
Stowarzyszenie w Nałęczowie
II Zjazd Pasjonatów Ochrony Niematerialnego Dziedzictwa
Z pokolenia na pokolenie. Nałęczów gościł pasjonatów niematerialnego dziedzictwa [ZDJĘCIA]
W 1925 r. powstała pierwsza świecka organizacja skupiająca polskich Tatarów – Związek Kulturalno-Oświatowy Tatarów Rzeczypospolitej Polskiej.
W dniach 18-19 października 2025 r. w Białymstoku, Bohonikach i Kruszynianach odbyły się Centralne Obchody 100-lecia działalności organizacji tatarskich w Polsce zorganizowane przez Związek Tatarów RP. W uroczystościach wzięło udział wielu znamienitych gości i przedstawicieli społeczności tatarskiej.
Część oficjalna obchodów odbyła się 18 października br. w Podlaskim Urzędzie Wojewódzkim. Podczas wydarzenia uhonorowani zostali najbardziej aktywni i zasłużeni członkowie społeczności tatarskiej. Podziękowanie za wkład i działania na rzecz zachowania pamięci po społeczności tatarskiej z rąk Prezesa RC ZTRP Jana Adamowicza otrzymał Łukasz Węda.
Prezes RC ZTRP Jan Adamowicz przypomniał najnowszą historię organizacji tatarskich w Polsce i przybliżył działalność Związku oraz wkład mniejszości tatarskiej w polską kulturę. Następnie wręczył okolicznościowe upominki najaktywniejszym działaczom i sympatykom stowarzyszenia.
Uczestnicy wydarzenia mieli tez okazję wysłuchać referatów pogłębiających wiedzę o historii i teraźniejszości działań organizacji tatarskich w Polsce, a w dyskusji zastanowić się nad ich przyszłością. W panelu wzięli udział dr hab. Selim Chazbijewicz, dr Artur Konopacki i dr Aleksander Miśkiewicz.
Nie zabrakło także akcentu kulinarnego. Wszyscy uczestnicy konferencji podczas przerwy kawowej mieli okazję skosztować tatarskich smakołyków przygotowanych przez tatarską restaurację HALVA.
Uroczystość uświetnił występ prowadzonego przez Fundację Tatarskie Towarzystwo Kulturalne Tatarskiego Zespołu Taneczno-Wokalnego Buńczuk, który wprowadził niepowtarzalny klimat i przeniósł publiczność w świat tatarskich melodii i tradycji.
Drugi dzień obchodów rozpoczął się wizytą w Bohonikach, gdzie uczestnicy mieli okazję zwiedzić Meczet, a na mizarze upamiętniono i złożono hołd wybitnym tatarom, którzy za życia angażowali się w podtrzymanie tradycji i kultury mniejszości tatarskiej i działali na rzecz członków społeczności.
Zwieńczeniem dwudniowych uroczystości była wizyta w Kruszynianach, gdzie również punktem obowiązkowym był wstęp do Meczetu oraz uhonorowanie mogił najbardziej zasłużonych Tatarów. Uczestnicy wydarzenia mieli także okazję skosztować specjałów kuchni tatarskiej przygotowanych przez Tatarską Jurtę.
Centralne Obchody 100-lecia działalności organizacji tatarskich w Polsce odbyły się pod honorowym patronatem Wojewody Podlaskiego oraz honorowym patronatem Marszałka Województwa Podlaskiego. Wydarzenie zostało zrealizowane dzięki dotacji udzielonej przez Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji.
Materiał ze strony ztrp.pl
Fot. Krzysztof Mucharski, Łukasz Węda
Echo58
Oddajemy w Państwa ręce 58. numer kwartalnika „Echo Studzianki”. W bieżącym wydaniu piszemy o tatarski mizarze w Studziance, który może już niedługo znaleźć się na tej prestiżowej liście jako jeden z najcenniejszych skarbów naszego regionu.
W tym wydaniu nie zabrakło także wspomnień – swoimi dziecięcymi przeżyciami ze Studzianki dzieli się Kamila Telaczyńska – Golwiej z Łomaz, która opowiada, jak każdego roku z niecierpliwością oczekiwała letnich wakacji w Studziance.
Do Studzianki lat młodości powraca Jan Panasiuk.
Prezentujemy relacje z minionych wydarzeń jakie miały miejsce w Studziance w ostatnim kwartale: Dni Kultury Tatarskiej z biegiem „Tatarska Piątka”, dożynki, sprzątanie mizaru, turniej łuczniczy.
Zachęcamy do lektury oraz, jak zawsze, do nadsyłania własnych wspomnień związanych z naszą miejscowością. Tradycyjnie przygotowaliśmy również garść historii – tym razem przypominamy Bitwę na Głuchu
oraz przedstawiamy dzieje rodzin o nazwiskach Panasiuk, Miczko oraz Powszuk.
Warto dodać, że w ostatnim czasie zaszły także widoczne zmiany w krajobrazie Studzianki – odnowiono witacze, zabezpieczono murale na przystankach, a na czas dożynek gminnych we wsi pojawiły się okolicznościowe witacze dożynkowe, o czym również przeczytają Państwo więcej na kolejnych stronach.
Życzymy przyjemnej lektury! pobierz
Małgorzata Maksymiuk Stefaniuk
Kategorie
Nasze sękacze nagrodzone
Tradycją stało się, że na corocznym Bialskim Festiwalu Sękaczy nasze mieszkanki zostają nagrodzone w tym konkursie.
21 września w Sławatyczach na XI Bialskim Festiwalu Sękaczy organizowanym przez Starostwo Powiatowe w Białej Podlaskiej trzecie miejsce zajęły Agnieszka oraz Eugenia Stanilewicz a wyróżnienie otrzymali Anna Niedźwiedź wraz mężem Krzysztofem. Gratulacje.
Fot. Radio BiPeR
21 września 2025 roku na zebraniu sołeckim mieszkańcy dokonali podziału funduszu sołeckiego na 2026 rok. Przeznaczono następujące kwoty:
20 tyś. zł dokumentacja na drogę w kierunku Pana Kukawskiego
8,5 tyś. remont kuchni w świetlicy
3 tyś zł OSP Studzianka
8,1 tyś. remont dróg
Druhowie z Ochotniczej Straży Pożarnej w Studziance pod komendą Konrada Bojarczuka dwukrotnie w tym roku przeprowadzili prace porządkowe na tatarskim cmentarzu w Studziance. Pierwsze działania odbyły się w czerwcu br.
Zostały one powtórzone na początku września . Strażacy po raz kolejny szybko i sprawnie skosili trawę na mizarze. Uprzątnęli śmieci i gałęzie. Wyrwali samosiejki i pościnali krzewy oraz chaszcze.
Druhowie zerwali zieleń narastającej wokół nagrobków; oczyścili ogrodzenie z trawy i porostów oraz uporządkowali terenu wokół mizaru.
To już czwarty rok z rzędu członkowie OSP Studzianka zadbali o muzułmańską nekropolię. Dziękujemy serdecznie.
Po ukończeniu prac nekropolia prezentuje się bardzo pięknie. Dziękujemy za akcje
Na cmentarzu tatarskim w Studziance pochowani są głównie wojskowi rotmistrzowie, majorowie, pułkownicy i tatarski generał Józef Bielak czyli żołnierze I RP. Cmentarz jest największym w naszym kraju miejscem spoczynku tatarskich żołnierzy. Tatarzy byli osadzani od czasów Jana III Sobieskiego. Posiadali ziemię w Studziance i okolicach . To tutaj w Studziance stał meczet do 1915 roku. Na cmentarzu odczytano dotychczas podczas 300 nagrobków. Jest to jeden z sześciu tego typu obiektów w Polsce. Obiektem opiekuje się od lat Stowarzyszenie Rozwoju Miejscowości Studzianka z ramienia Muzułmańskiego Związku Religijnego.
Obecnie zabytek stał się obiektem szerokiego zainteresowania z racji ubiegania się o Pomnik Historii jako najwyższej krajowej formu zabezpieczenia i ochrony konserwatorskiej. Jednocześnie zabytek pretenduje o wpis na światową listę UNESCO. Procedura trwająca kilka lat rozpoczęła się dwa miesiące temu spotkaniem środowiska konserwatorów, naukowców i przedstawicieli Związku Tatarów RP oraz Muzułmańskiego Związku Religijnego.
Wspólnie z dr. Szymonem Lenarczykiem prezes fundacji przygotowuje obecnie ortomapę dla tego terenu, aby nie tylko oznaczyć poszczególne nagrobki, ale też przygotować dokumentację do wpisu cmentarza w Studziance na listę Pomników Historii. Do wpisu pretenduje równocześnie cmentarz tatarski w Zastawku (Lebiedziewie).
Kategorie
256. rocznica bitwy na Głuchu
15 września 2025 roku minęło 256 lat od bitwy konfederatów barskich z wojskami rosyjskimi jaka miała miejsce w pobliżu naszej rzeki Zielawy pod Łomazami przed Studzianką. Wydarzenia rozegrały się 15 września 1769 roku na granicy Studzianki, Łomaz i Szymanowa na tzw. Głuchu. W starciu zginął płk Franciszek Ksawery Pułaski, brat Kazimierza. Warto podkreślić, że walczył tutaj sam Kazimierz Pułaski a po przeciwnej stronie walczył słynny dowódca Aleksander Suworow. Jeszcze po II wojnie światowej, w pobliżu rzeki Zielawy, istniało „stare cmentarzysko”, które według podania miało być śladem jakiejś dawnej, wielkiej bitwy. Bitwa na Głuchu wymieniona została nawet w „Zemście” A. Fredry w akcie IV scenie 1. Cześnik Raprusiewicz dobywając szablę mówi: He, he, he! Pani barska! Pod Słonimiem, Podhajcami, Berdyczowem, Łomazami dobrze mi się wysłużyła.
Na pamiątkę tej batalii w 2023 roku z inicjatywy Macieja Jarockiego, pomocy Mirosława Panasiuka, państwa Bańkowskich i wsparciu samorządu gminy Łomazy odsłonięty został pamiątkowy kamień.
14 września 2025 roku pamięć i salwę honorową oddali na Głuchu członkowie Grupy Rekonstrukcyjnej Historycznej „Niepodległa” z Romualdem Moszkowskim na czele.
Wracając do przebiegu bitwa to kwartalnik „Echo Studzianki” z 2012 roku nr 13-14 podaje, że rankiem (15 września 1769r.) konfederaci znienacka zostali zaatakowani przez Rosjan. Po nadejściu od wschodu oddziału Castelliego, sytuacja Pułaskich stała się tragiczna. Kazimierz na czele kilku najdzielniejszych chorągwi zdołał jeszcze stawić zacięty opór. W tym czasie część konfederatów zdołała wydostać się z okrążenia. Następnie Pułascy wycofali się w kierunku Łomaz, cały czas ścigani przez Rosjan (za ujęcie Pułaskich „żywcem” Suworow wyznaczył wysoką nagrodę). Na polach między Łomazami, Studzianką i Lubenką doszło do bitwy. W pewnym momencie Kazimierz Pułaski i część jego oddziału została otoczona. Z tej tragicznej sytuacji wybawił go brat, który przybył z odsieczą. Sytuacja uległa zmianie i Rosjanie musieli się wycofać. Atak kolumny płk. Rönne został odparty. Po krótkim czasie od strony Łomaz pojawili się rosyjscy karabinierzy dowodzeni przez Castellego. Pułascy szukając ocalenia, brawurowo zaatakowali Rosjan. Franciszek dopadł wówczas Castellego, ten jednak strzelił wcześniej do niego z pistoletu z bliskiej odległości. Na miejsce bitwy nadciągnęły kolejne oddziały wojsk Suworowa. Ranny w ramię Kazimierz, z resztkami rozbitych oddziałów próbował przebić się przez okrążenie. W tym czasie zaczął padać deszcz, który ułatwił mu odwrót, zacierając jednocześnie ślady. W ten sposób K. Pułaski ocalał. Według różnych źródeł sam przebieg bitwy różni się znacząco. Niektóre podają na przykład, że ocalało jedynie kilkunastu konfederatów z Kazimierzem Pułaskim na czele. Do tego znaleźć można wzmianki, jakoby F. Pułaski poległ pod Włodawą i pochowany został we wspólnej mogile konfederatów koło kościoła paulinów we Włodawie (Sławomir Hordejuk, Echo Studzianki nr 13-14 z 24.12.2012r. s. 5).
Tekst: Łukasz Węda